- Written by Σπύρος Πέττας
Η Ferrari θριαμβεύει στις 12 ώρες του Sebring – Ιστορική πρώτη νίκη για τη Ferrari 296 Gt3 Evo
του Σπύρου Πέττα
Ο Αντόνιο Φουόκο, έπειτα από την περσινή επικράτηση στον αγώνα των Gt του Μακάο, έκανε εκ νέου το θαύμα του: 16 λεπτά και 40 δευτερόλεπτα πριν το τέλος ο αγώνας των 12 ωρών του Σίμπρινγκ, ο δεύτερος μετά τις 24 ώρες της Ντεϊτόνα γύρος του περίφημου πρωταθλήματος Imsa, σήμανε επανεκκίνηση έπειτα από ουδετεροποίηση και προσωρινή έξοδο στην πίστα του Safety Car.
Στην επανεκκίνηση ο Φουόκο ήταν μόλις 7ος αλλά με αλλεπάλληλα προσπεράσματα ανέκαμψε εντός τεσσάρων μόλις λεπτών έως τη δεύτερη θέση. Κατόπιν άσκησε ασφυκτική πίεση στον επικεφαλής της κλάσης GTD, Γκαμπλ, στο τιμόνι μιας Aston Martin, και τον οδήγησε στο λάθος περνώντας στο προβάδισμα με μια βουτιά στην εσωτερική της Turn 10 του μυθικού σιρκουί της Φλόριντα για να πάρει πρώτος την καρό σημαία με τη Ferrari 296 Gt3 Evo της Af Corse USA, συνεπικουρούμενος από την τρομερή πρωταθλήτρια του θεσμού Λιλού Γουαντού και τον Σάιμον Μαν.
Αυτή να σημειώσουμε υπήρξε η 38η νίκη κλάσης της Ferrari στο Σίμπρινγκ και η πρώτη της 296 Gt3 Evo. Ήταν επίσης η τρίτη επικράτηση της Ferrari στο μυθικό σιρκουί έπειτα από την επαναθέσπιση της Imsa, έπειτα από το 2016 και το 2022, όταν ο Φουόκο είχε νικήσει στο τιμόνι μιας Ferrari 488 Gt3 Evo 2020 μαζί με τους Λακόρτε και Σερνατζότο.
- Written by Σπύρος Πέττας
“Γίνεσαι νόμιμος τον Ιούνιο”
του Σπύρου Πέττα
Οι ομάδες (“στερνή μου γνώση...”) και η Fia συμφώνησαν ομόφωνα η Mercedes να τρέξει με παράτυπο και κατά συνέπεια με 50 άλογα ισχυρότερο κινητήρα τους επτά πρώτους αγώνες της σεζόν της Formula 1 του 2026, σκοτώνοντας έτσι τον ανταγωνισμό όπως είχε συμβεί με το παράνομο σύστημα DAS το 2020 σε ανάλογη περίπτωση…
Στον αρχικό έλεγχο που έγινε, ο κινητήρας της Mercedes μετρήθηκε στους 70-75 βαθμούς Κελσίου και όχι στους περίπου 130 που είναι η θερμοκρασία του φρέον όταν ο κινητήρας είναι τέρμα ζεστός. Αυτό και επειδή ίσως να μην υπάρχει η κατάλληλη τεχνογνωσία από τη Fia…
Να ολοκληρώσουμε προσθέτοντας ότι τεχνικός διευθυντής των μονοθεσίων της Fia είναι ο τέως επικεφαλής αεροδυναμιστής και επικεφαλής σχεδιαστής της Ferrari F1, Νικόλας Τομπάζης, που το 2014 είχε απολυθεί άδοξα από τον Μαρκιόνε και μετά βρήκε δουλειά στη Marussia…
- Written by Σπύρος Πέττας
Ο απόηχος της Σαγκάης: πολλά τα θετικά για τη Ferrari F1
του Σπύρου Πέττα
Η αλήθεια είναι πώς η διαφορά ισχύος από το θερμικό μοτέρ της εργοστασιακής Mercedes είναι χαοτική. Δεν είναι υπερβολή, το γυρολόγιο μπορεί να το βρει ο καθένας: όταν πίεσαν τα Mercedes είχαν διαφορά υπέρ τους που ξεκινούσε από το ενάμιση δευτερόλεπτο στον γύρο και έφτανε τα δυόμιση δευτερόλεπτα στον γύρο – διαφορές που στη Formula 1 συνιστούν μια αιωνιότητα…
Το πλεόνασμα ισχύος της Mercedes ξεπερνά τους 50 ίππους που είχαμε εκτιμήσει αρχικά, και πρέπει να φτάνει τους 80 ίππους – τώρα που πίεσαν περισσότερο. Αν η Ferrari Sf26 αποδίδει 1015 ίππους, τότε η Mercedes W17 πρέπει να φτάνει και να ξεπερνά τους 1095 ίππους, ένα πραγματικά εξαιρετικά εντυπωσιακό νούμερο γι’ αυτές τις μονάδες ισχύος, χωρίς ERS πλέον.
Η εικόνα στην πίστα είναι ξεκάθαρη: οι Αντονέλι (άξιος νικητής ο 19χρονος Μπολονιέζος – ο νεαρότερος στην ιστορία του Σπορ και ο πρώτος Ιταλός μετά τον Φιζικέλα) και Ράσελ προσπερνούσαν τις Ferrari ήδη από το μέσον της ευθείας.
Το σασί της Ferrari Sf26 είναι πολύ καλό (η Ferrari καταφέρνει να ζεστάνει τα ελαστικά της νωρίτερα από τον καθένα) και μπράβο αυτήν τη φορά στον τεχνικό διευθυντή Λοϊκ Σερά, στους σχεδιαστές του Φάμπιο Μοντέκι και Κοράντο Ονοράτο και στον αδιαμφισβήτητα ταλαντούχο επικεφαλής αεροδυναμιστή Ντιέγκο Τόντι. Ωστόσο στη Ferrari πρέπει να βρουν δύναμη και ήδη προσπαθούν να αυξήσουν όσο τους επιτρέπει ο κανονισμός τη συμπίεση του θερμικού μοτέρ, όπως πονηρά ή έξυπνα έκανε η Mercedes.
Τα θετικά της Σαγκάης για τη Ferrari είναι η οδική συμπεριφορά στις καμπές σε μια ανοικτή – απαιτητική – ολοκληρωμένη πίστα, καθώς και η παρατεταμένη πολύ δίκαιη μάχη μεταξύ των οδηγών της, με τελικό νικητή τον αειθαλή Χάμιλτον, μια μάχη που μονοπώλησε το ενδιαφέρον και τον τηλεοπτικό χρόνο.
Το πρώτο κόκκινο πόντιουμ του Χάμιλτον ήταν απλώς θέμα χρόνου, αλλά τώρα πρέπει να έρθουν και οι νίκες για τον Άγγλο και τον Μονεγάσκο. Το πρωτάθλημα είναι μακρύ, ακόμη είκοσι αγώνες έμεναν, αλλά η Mercedes έχει ήδη αποκτήσει ευρύ βαθμολογικό προβάδισμα. Για να τους δούμε...
- Written by Σπύρος Πέττας
Γιατί η πίσω πτέρυγα τύπου “Macarena” χρειάζεται ειδικό διαχύτη
του Σπύρου Πέττα
Αναφερόμαστε στην καινοτόμο πίσω πτέρυγα που θα κάνει το ντεμπούτο της στη Σαγκάη το 2026 και ίσως δώσει τη νίκη στη Ferrari έναντι της Mercedes με τον παράτυπο κινητήρα με τους 50 ίππους παραπάνω.
Η πτέρυγα αυτή περιστρέφεται γύρω από το μέσο της κατά 230 ολόκληρες μοίρες επιτυγχάνοντας αποκόλληση ροής και “απογείωση” της τελικής ταχύτητας κατά τουλάχιστον 8 χ.α.ω.
Απαιτεί ωστόσο ειδικό διαχύτη (με το άνοιγμά της στολάρει και ο διαχύτης, όπως συνέβαινε στη Red Bull RB19 του Άντριαν Νιούι του 2023) που η Ferrari μέχρι τη στιγμή που γραφόταν το κείμενο δεν έχει φέρει ακόμη, αλλά ίσως φέρει στη Σαγκάη (στα σκαριά και περαιτέρω βελτίωση στο σασί).
Μια Ferrari που παίζει καλά τα δικά της χαρτιά και επέστρεψε στην καινοτομία έπειτα από πολλά χρόνια με λύσεις (όπως είναι άλλωστε και το πίσω μικρό σε έκταση πτερύγιο FTM – “Flick Tale Mode” που το χτυπάνε τα καυσαέρια της εξάτμισης και αυξάνει το αεροδυναμικό φορτίο) που ήδη έχουν κάνει σχολή και πολλές ομάδες σπεύδουν να αντιγράψουν.
Στη Ferrari, μάθαμε τέλος, θα προσπαθήσουν στους επόμενους αγώνες να βγάλουν παραπάνω ισχύ από το θερμικό μοτέρ.
Συνιστά νόμο της ζωής η Scuderia Ferrari να υποσκελίζει τελικά τη Mercedes. Συνέβη το 1935 στη Νορντσλάιφε με τον αξεπέραστο Τάτσιο Νουβολάρι στο τιμόνι της Alfa Romeo Ferrari P3 (βλέπε σχετικό άρθρο με τίτλο “Τάτσιο Νουβολάρι ο ημίθεος της οδήγησης – ο άνθρωπος που ταπείνωσε τον Χίτλερ”). Συνέβη το 1952 στα Μίλε Μίλια με τον “Βασιλιά των Βουνών” Τζοβάνι Μπράκο να αναφωνεί “θα νικήσω ή θα πεθάνω” και να ταπεινώνει τις Mercedes 300 SLR με μια ταπεινή Ferrari 250 S με τον V12 Colombo κινητήρα. Συνέβη στο τέλος της δεκαετίας του ‘90 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 με τον μεταπολεμικό Νουβολάρι Μίκαελ Σουμάχερ, θα συμβεί και τώρα...