Η Ferrari επιστρέφει στην καινοτομία και στέφεται πρωταθλήτρια χειμώνα
του Σπύρου Πέττα
Την τρίτη και τελευταία ημέρα δοκιμών στο δεύτερο τεστ στο Μπαχρέιν (18-20/2) ο αποφασισμένος για όλα και αποφασιστικός Σαρλ Λεκλέρ, ζήτησε από τους μηχανικούς της Ferrari να πιέσει λίγο παραπάνω και το αποτέλεσμα ήταν ένα εξαιρετικό 1’31,992’’, καθώς γινόταν ο μόνος πιλότος που έσπασε το φράγμα του 1’32’’ στα δύο διαδοχικά χειμερινά τεστ του Μπαχρέιν.
Η επίδοση αυτή, σε αντίθεση με ότι θα μπορούσε να φανταστεί κανείς, δεν ήλθε με ελάχιστο καύσιμο, δεν ήλθε με τον κινητήρα – “φόβητρο” 067/6 ανοιγμένο τελείως, ήλθε ωστόσο με τα σχεδόν πιο μαλακά ελαστικά της γκάμας της Pirelli, αυτά με τη γόμα C4.
Ωστόσο, ο Λεκλέρ, και ανεξαρτήτως πόσο κρύφτηκε ο κυριότερος ανταγωνισμός, υπήρξε σταθερά ο ταχύτερος στα διάφορα στιντ, σημειώνοντας εντυπωσιακά γρήγορες και σταθερές διαδοχές γύρων, ακόμη και το πρωί που η αραβική πίστα γλιστρά πολύ εξαιτίας της άμμου και της υψηλής θερμοκρασίας. Ο Λεκλέρ, ολοκληρώνοντας, υπήρξε σαφώς ταχύτερος του ανταγωνισμού της Mercedes, της McLaren Mercedes και της Red Bull Ford (δεν βάζουμε στο ίδιο “κάδρο” τη φιλόδοξη Aston Martin, καθώς αυτή αντιμετωπίζει σφοδρά προβλήματα απόδοσης και αξιοπιστίας).
Πρωταθλητές χειμώνα
Κακά τα ψέματα, και ας μην το αρνούμαστε, η Ferrari Sf26, ο ύστατος διεκδικητής της Scuderia για τη νέα σεζόν του 2026, έχει γεννηθεί υγιής. Γρήγορος, πολύ σταθερός (όπως μαρτυρούν τα on board πλάνα) και εξαιρετικά αξιόπιστος, καθώς δεν παρατηρήθηκε όλες αυτές τις μέρες δοκιμών το παραμικρό πρόβλημα αξιοπιστίας.
Η Sf26 είναι ευσταθής και επιτρέπει σε δύο μοναδικά καθαρόαιμα όπως οι Σαρλ Λεκλέρ και Λιούις Χάμιλτον, ένα δίδυμο που τονίζουμε όμοιό του δεν έχει ξανά υπάρξει (ανώτερο ακόμη και του Σένα – Προστ) να πιέσουν κατά το δοκούν.
Η Ferrari λοιπόν γράφει τον καλύτερο χρόνο σε Βαρκελώνη και Μπαχρέιν και στέφεται πρωταθλήτρια χειμώνα, όση αξία και αν έχει αυτός ο τίτλος…
Ένα ακόμη καίριο πλεονέκτημα
Όπως φάνηκε περίτρανα στο Μπαχρέιν, η Ferrari υπερέχει σαφώς και στις εκκινήσεις. Η επιλογή του μικρού turbo της Garret, ένα turbo με κατά συνέπεια μικρή αδράνεια και που εξασφαλίζει εκρηκτικές επιταχύνσεις, αποδεικνύεται σοφή από την πλευρά της μεγάλης των κινητήρων του Μαρανέλο σχολής…
Επιστροφή στην καινοτομία
Και το πραγματικά εξαιρετικά θετικό και παρήγορο συνάμα, είναι ότι η Ferrari επιστρέφει στην καινοτομία στην F1, παρουσιάζει και εξελίσσει τις δικές της λύσεις, και παύει να ακολουθεί τον ανταγωνισμό όπως συνέβαινε μέχρι πρότινος και για πολλά χρόνια.
Μπορεί τα πιο συμπαγή πλαϊνά για τα οποία κάναμε λόγο στο προηγούμενο άρθρο να μην ήλθαν ακόμη (θα έρθουν άραγε στη Μελβούρνη;), ωστόσο στο πρώτο τεστ στο Μπαχρέιν παρουσιάστηκε ο διαχύτης με τις επεκτάσεις, και στο δεύτερο τεστ στο Μπαχρέιν, από την πρώτη μέρα έκανε το ντεμπούτο του το πτερύγιο “FTM” που το χτυπάνε τα καυσαέρια της εξάτμισης (ιδίως φέτος που σε πολλές στροφές επιλέγονται χαμηλές σχέσεις για να διατηρούνται υψηλά οι στροφές του κινητήρα) και κατ’ αυτόν τον τρόπο παράγεται επιπλέον αεροδυναμικό φορτίο. Τη δεύτερη, μάλιστα, μέρα το πρωί στο τελικό τεστ στο Μπαχρέιν, έκανε το ντεμπούτο του το τροποποιημένο DRS, με την ανώτερη πτέρυγα να περιστρέφεται πλέον γύρω από το μέσον της κατά 230 ολόκληρες μοίρες (ουσιαστικά αναποδογυρίζει – πράγμα που επιτρέπουν οι κανονισμοί) δημιουργώντας ένα πολύ μεγάλο άνοιγμα για τον αέρα, εκμηδενίζοντας την οπισθέλκουσα (χάρη ενδεχομένως και σε αποκόλληση ροής) και απογειώνοντας τις τελικές ταχύτητες χάρη και στον πανίσχυρο (με 1015 ίππους) κινητήρα Ferrari που σχεδίασε ο πολύπειρος Γκουίντο Ντι Πάολα...