Γιατί η πίσω πτέρυγα τύπου “Macarena” χρειάζεται ειδικό διαχύτη
του Σπύρου Πέττα
Αναφερόμαστε στην καινοτόμο πίσω πτέρυγα που θα κάνει το ντεμπούτο της στη Σαγκάη το 2026 και ίσως δώσει τη νίκη στη Ferrari έναντι της Mercedes με τον παράτυπο κινητήρα με τους 50 ίππους παραπάνω.
Η πτέρυγα αυτή περιστρέφεται γύρω από το μέσο της κατά 230 ολόκληρες μοίρες επιτυγχάνοντας αποκόλληση ροής και “απογείωση” της τελικής ταχύτητας κατά τουλάχιστον 8 χ.α.ω.
Απαιτεί ωστόσο ειδικό διαχύτη (με το άνοιγμά της στολάρει και ο διαχύτης, όπως συνέβαινε στη Red Bull RB19 του Άντριαν Νιούι του 2023) που η Ferrari μέχρι τη στιγμή που γραφόταν το κείμενο δεν έχει φέρει ακόμη, αλλά ίσως φέρει στη Σαγκάη (στα σκαριά και περαιτέρω βελτίωση στο σασί).
Μια Ferrari που παίζει καλά τα δικά της χαρτιά και επέστρεψε στην καινοτομία έπειτα από πολλά χρόνια με λύσεις (όπως είναι άλλωστε και το πίσω μικρό σε έκταση πτερύγιο FTM – “Flick Tale Mode” που το χτυπάνε τα καυσαέρια της εξάτμισης και αυξάνει το αεροδυναμικό φορτίο) που ήδη έχουν κάνει σχολή και πολλές ομάδες σπεύδουν να αντιγράψουν.
Στη Ferrari, μάθαμε τέλος, θα προσπαθήσουν στους επόμενους αγώνες να βγάλουν παραπάνω ισχύ από το θερμικό μοτέρ.
Συνιστά νόμο της ζωής η Scuderia Ferrari να υποσκελίζει τελικά τη Mercedes. Συνέβη το 1935 στη Νορντσλάιφε με τον αξεπέραστο Τάτσιο Νουβολάρι στο τιμόνι της Alfa Romeo Ferrari P3 (βλέπε σχετικό άρθρο με τίτλο “Τάτσιο Νουβολάρι ο ημίθεος της οδήγησης – ο άνθρωπος που ταπείνωσε τον Χίτλερ”). Συνέβη το 1952 στα Μίλε Μίλια με τον “Βασιλιά των Βουνών” Τζοβάνι Μπράκο να αναφωνεί “θα νικήσω ή θα πεθάνω” και να ταπεινώνει τις Mercedes 300 SLR με μια ταπεινή Ferrari 250 S με τον V12 Colombo κινητήρα. Συνέβη στο τέλος της δεκαετίας του ‘90 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 με τον μεταπολεμικό Νουβολάρι Μίκαελ Σουμάχερ, θα συμβεί και τώρα...