- Written by Σπύρος Πέττας
του Σπύρου Πέττα
Ήταν δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι η έξοδος και πικρή εγκατάλειψη του Σαρλ Λεκλέρ στο Πολ Ρικάρ της Γαλλίας το καλοκαίρι του 2022, θα είχε τόσο άσχημες και μακρόπνοες επιπτώσεις και συνέπειες για τη Ferrari F1.
Ο, υπογραμμίζουμε τραγικός και παθητικός τότε team principal (ο Θεός να τον κάνει...) Ματία Μπινότο πέταξε εξαιτίας αυτής “λευκή πετσέτα”, διακόπτοντας την εξέλιξη της τρομερής Ferrari F1-75 στην πίστα και αφοσιώνοντας και επικεντρώνοντας χρόνο και τεχνικοοικονομικά μέσα στο θεωρητικό μονοθέσιο του 2023.
Εκείνη την εποχή στα Computational Fluid Dynamics στη Ferrari, έβλεπαν ότι με τα μακριά πλαϊνά στιλ Red Bull Rb18, αποκόμιζαν μεγάλο αεροδυναμικό όφελος, αλλά ο ανεκδιήγητος Μπινότο, πιθανώς και επειδή διαισθανόταν το τέλος του, διέταξε να παραμείνουν στο ίδιο concept…
Ως συνέπεια η Ferrari, και εξαιτίας του ότι έχασε για πολλοστή φορά το correlation, την πραγματική και αληθή αντιστοίχιση δηλαδή των δεδομένων των οργάνων εξομοίωσης με τα δεδομένα της πίστας, παρουσίασε το 2023 ένα μονοθέσιο με ομοιότητες μεν με αυτό του 2022, αλλά το οποίο πήγαινε καλά μονάχα στην ευθεία – και για λίγο.
Τα πλαϊνά είχαν μικρές εισαγωγές και υπερθερμαινόταν ο κινητήρας – και ακόμη τον κόβουν - δεν έστριβε και έτρωγε πολύ τα ελαστικά του, ήταν υποστροφικό, και ιδίως έτρωγε περισσότερο τα εμπρόσθια ελαστικά…
Ο Βασέρ προσπάθησε να βάλει μια τάξη στο χάος. Επιτέλους στη Βαρκελώνη έκαναν το ντεμπούτο τους τα μακριά πλαϊνά, με τη Ferrari, και σωστά σε αυτό, να επιμένει “στα δικά της”, καθώς οι κεντρικοί αγωγοί S Duct παρέμειναν.
Στο Βέλγιο η ταλανισμένη από τον τραγικό και παθητικό Μπινότο, Ferrari SF23, “έριξε” ξύλο στη Mercedes, απλά η Red Bull έφτιαξε το καλύτερο, ίσως και λέμε ίσως, μονοθέσιο εδώ και καιρό στη Formula 1 (με πανίσχυρο τριπλό DRS και αντιενεργητικές αναρτήσεις) και ο Φερστάπεν ρίχνει βαριές διαφορές στους διώκτες του.
Ο δρόμος είναι πολύ μακρύς για τη Scuderia, και ο Βασέρ οραματίζεται και επιδιώκει μια συνεχόμενη αναδιοργάνωση (ήλθαν από την αρχή της χρονιάς τρεις τεχνικοί από τη Red Bull εκ των οποίων ένας Αμερικανός από τη Honda που έχει πολυσχιδή εμπλοκή σε σασί και κινητήρα, ενώ το 2025 έρχεται και ο δυνατός υπεύθυνος δυναμικής του οχήματος, Λοϊκ Σέρα από τη Mercedes...), αλλά στο Σπα τουλάχιστον, αχνοφάνηκε μια αχτίδα φωτός στην άκρη του τούνελ...
- Written by Σπύρος Πέττας
του Σπύρου Πέττα
Οι αποφάσεις για το ποιοι πιλότοι θα οδηγήσουν στο μέλλον μετατίθενται για μετά τη Μόντσα (αν και η ανανέωση με τον Λεκλέρ θα πρέπει να θεωρείται σχεδόν σίγουρη) και τώρα στόχος είναι η ενίσχυση σε τεχνικούς που φέρνουν τεχνογνωσία ξένη προς το παρόν για το Μαρανέλο και το κατέβασμα βελτιώσεων στην πίστα, στη Ferrari SF23, για την καλύτερη και ολοκληρωμένη δοκιμή μερών εν όψει του 2024...
Στη Ferrari, κατά τα καθιερωμένα και συνήθη, διαψεύδουν ότι έχουν ή είχαν επαφές με τον Λάντο Νόρις, και διατείνονται ότι προτεραιότητα για τη θέση του δεύτερου οδηγού έχει ο Σάινθ, αν και τέτοιες διαψεύσεις δεν έχουν πάντοτε ισχυρή βάση, καθώς όλοι θυμόνται και την άμεση διάψευση όταν ακούστηκε ότι ο τραγικός Μπινότο (στη Ferrari το 2022 είχαν δοκιμάσει τα μακριά πλαϊνά, και έβλεπαν μεγάλη βελτίωση, αλλά ο τραγικός τονίζουμε τότε team principal διέκοψε, ίσως όχι τόσο ανεξήγητα, το εγχείρημα) θα έπαιρνε πόδι…
Ωστόσο ξέρετε τι λένε για τον καπνό και τη φωτιά και η πληροφορία του έγκριτου Τζόε Σάβαρντ, που έγραψε στο blog του ότι η Ferrari υπέγραψε συμφωνητικό προθέσεων με τον “δυναμίτη” Λάντο Νόρις για το 2025, θεωρούμε ότι θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψιν.
Από εκεί και πέρα, όσον αφορά το κόκκινο μονοθέσιο, στην Ουγγαρία θα κάνει το ντεμπούτο του ένα νέο δάπεδο, και στη Μόντσα, ένα ακόμη, με τροποποιημένα τα κανάλια Venturi. Επιτακτική είναι η ανάγκη για μια νέα πίσω ανάρτηση με μεγαλύτερη διαδρομή, ώστε να ταιριάζει καλύτερα με την αεροδυναμική των νέων πλαϊνών (που έκαναν, υπενθυμίζουμε, το ντεμπούτο τους στη Βαρκελώνη) με την άσκηση μεγαλύτερης ποσότητας αεροδυναμικού φορτίου και την κατεύθυνση της ροής του αέρα προς το πίσω μέρος του δαπέδου και προς τα κάτω.
Στο Σίλβερστοουν, μάλιστα, με τα νέα πιο σκληρά και ανθεκτικά σε σκελετό Pirelli, δεν παρατηρήθηκε ιδιαίτερη φθορά, αν και οι επιλογές των ελαστικών και της στρατηγικής ήταν δεόντως συντηρητικές και το πλήρωσαν...
- Written by Σπύρος Πέττας
του Σπύρου Πέττα
Ήταν στο Μονακό το 1950, όταν στο δεύτερο αγώνα στην ιστορία της Formula 1, ο Ιταλός δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Αλμπέρτο Ασκάρι (στη φωτό με μια καλλονή της εποχής), στο τιμόνι της Ferrari 275 F1 τερμάτισε δεύτερος, έστω ένα γύρο πίσω από τον νικητή Φάντζιο με Alfa Romeo. Στο Σπα το 2023, ο poleman Σαρλ Λεκλέρ κατακτά την τρίτη θέση, που συνιστά και το 800ό πόντιουμ για τη Scuderia Ferrari.
Ένα θετικό αποτέλεσμα στο οποίο συνέβαλαν το λείο οδόστρωμα του μαγικού σιρκουί του Σπα Φρανκοσάν και οι χαμηλές θερμοκρασίες που επικράτησαν, με τη φθορά των ελαστικών – μεγάλη “αχίλλειο πτέρνα” της Ferrari – να κινείται σε χαμηλά επίπεδα, συνθήκες που επέτρεψαν στους τεχνικούς της Ferrari να βρουν ένα set up κοντά στο ιδανικό.
Έτσι, στην πιο ολοκληρωμένη και απαιτητική πίστα του κόσμου, η Ferrari κατάφερε να νικήσει “στα ίσια” και έπειτα από μονομαχία διαρκείας τη Mercedes, με τον Λεκλέρ να παραδίδει μαθήματα οδήγησης στον Χάμιλτον και αυτό παρότι στο τελευταίο τρίτο του αγώνα έπρεπε να σώνει καύσιμο…
Στο Σπα έκανε το ντεμπούτο του για την SF23 ένα νέο δάπεδο με ελικοειδές σχέδιο στα πλαϊνά, που στόχο έχει τη “σφράγιση” της κεντρικής ροής του αέρα κάτω από αυτό, ώστε αυτή να αποδίδει καλύτερα. Και στη Μόντσα αναμένεται ένα νέο δάπεδο με νέα κανάλια Venturi. Από την Αυστρία και μετά σχεδιαστική τάση, χάρη και στη νέα εμπρόσθια αεροτομή με τα καμπυλωτά endplates, είναι να αυξηθεί το ασκούμενο αεροδυναμικό φορτίο στον εμπρόσθιο άξονα, ώστε να μειωθεί η υποστροφή και τα ελαστικά να πατάνε καλύτερα κι έτσι να φθείρονται λιγότερο.
Όσον αφορά τους οδηγούς, αναμένονται σύντομα οι ανακοινώσεις των επεκτάσεων συμβολαίου, αν και στη Formula 1 οι εκπλήξεις καραδοκούν...
- Written by Σπύρος Πέττας
by Spyros Pettas
It’s a bit difficult to describe the true emotions after Ferrari’s unique Le Mans triumph. There’s little to say: a huge dream came true…
All Hail Alessandro Pierguidi and Antonello Coletta
Ice blooded Alessandro was the man of the Great Race, the hundredth Le Mans, the race of the century. Under the rain he was faster by ten seconds a lap (like a new Gilles Villeneuve in Watkins Glen 1979) than the opposition and he overcame huge difficulties. His also the tremendous overtake against none other than Sebastian Buemi from the outside under braking…
Big Praise also for the organizer of the whole Feat, Antonello Coletta, for Chief Technical Officer Ferdinando Canizzo and his men for building a bulletproof red bolide the Ferrari 499 p, and for the wonderful president John Elkan who still gets his… butt kicked in Formula 1 (but not for long…) and whose strong political will brought Ferrari to Le Mans and Wec after 50 years, a thing that dreaded Luca di Montezemolo who actually crippled the plurivictorious (53 wins and 11 international titles won between 1994-2002) 333 sp program…
And certainly there is much more to come, add and gain, also in IMSA...