- Written by Σπύρος Πέττας
Όλοι τους και μόνος του... Ένας Σαρλ “Καρλέτο” Λεκλέρ από άλλον πλανήτη άντεξε στην ασφυκτική πίεση των δύο Mercedes σε όλη τη διάρκεια του αγώνα και κατέκτησε μια επική νίκη στη Μόντσα διδάσκοντας τεχνική και ήθος...
Σπύρος Πέττας
Δεν θα ήταν υπερβολή να γράψουμε ότι η νίκη του Λεκλέρ στη Μόντσα, υπό ασφυκτική πίεση από τις δύο Mercedes του Χάμιλτον εν αρχή και στη συνέχεια του Μπότας, θύμισε την επικράτηση του Ζιλ Βιλνέβ στη Χαράμα το 1981 όταν είχε κρατήσει πίσω του πέντε πιο γρήγορα μονοθέσια μόνο και μόνο επειδή διέθετε λίγο μεγαλύτερη τελική ταχύτητα στην ευθεία – μια τακτική νίκη που σύμφωνα με τη γυναίκα του Ζιλ, τη Ζοάν, του είχε δώσει τη μεγαλύτερη ικανοποίηση.
Και όπως δήλωσε ο Λεκλέρ, που ευχαρίστησε όλους τους δεκάδες χιλιάδες στο σύνολο τιφόζι (με πιο φανατικό απ'όλους τον γιο του Έντζο Φεράρι, τον Πιέρο, και τον... Λάπο Έλκαν), αν είναι να πάρει κανείς μια νίκη με τη Ferrari αυτή είναι στη Μόντσα. Και όπως μας είχε διατρανώσει ο Ζαν Αλεζί, μια νίκη με τη Ferrari αξίζει όσο δύο πρωταθλήματα...
Αυτή συγκεκριμένα, ήταν η 237η συνολικά νίκη της Ferrari, η δεύτερη και μάλιστα συνεχόμενη του Λεκλέρ και μάλιστα εντός μιας εβδομάδας, η 19η της Ferrari συνολικά στη Μόντσα και η πρώτη έπειτα από 9 ολόκληρα χρόνια ατυχίας, κυριαρχίας της Mercedes από το 2014, και την τελευταία νίκη του Αλόνζο με τη Ferrari F10, το 2010...
Η εξέλιξη
Στην εκκίνηση ο Λεκλέρ δεν ξεκίνησε τόσο καλά όσο ο Χάμιλτον, αλλά κράτησε την πρώτη θέση, με τον Άγγλο να αμύνεται του τρίτου Μπότας στο πρώτο σικέιν (“Goodyear”). Στο πέσιμο στα φρένα ο Χούλκενμπεργκ έκλεψε προσωρινά την τέταρτη θέση από τον Φέτελ, αλλά στην ακόλουθη κεντρική ευθεία ο Φέτελ πέρασε με άνεση.
Ο Λεκλέρ, εκμεταλλευόμενος την πολύ χαμηλή οπισθέλκουσα της Ferrari και τον νέο Spec 3 κινητήρα με τους περίπου 1.100 ίππους έδειχνε να ελέγχει τον αγώνα, καθώς η Ferrari θυσίασε απόλυτη επίδοση (περίπου 7 δέκατα!) για έναν καλύτερο ρυθμό αγώνα και καλύτερη αξιοποίηση ελαστικών με πιο μαλακές αναρτήσεις...
Οι της Mercedes έκαναν το κλασικό ποταπό στρατήγημά τους βγαίνοντας στα πιτς με τα hard ελαστικά πριν την κανονική ώρα των πιτ στοπ, αλλά οι της Ferrari δεν “τσίμπησαν” και δεν τους ακολούθησαν. Πρώτος στα πιτς μπήκε ο Χάμιλτον στον 20ό γύρο για να βάλει την κίτρινη – μέση γόμα, και ακολούθησε ο Λεκλέρ στον 21ο γύρο για να βάλει τα άσπρα – hard ελαστικά, μια έξυπνη επιλογή του παρεξηγημένου στρατηγού της Ferrari Ινιάκι Ρουέντα (που έφερε από τη Red Bull το 2015 στη Ferrari ο Φέτελ), ώστε να μην έχει πρόβλημα με τη φθορά ο επικεφαλής Μονεγάσκος...
Δύο γύρους αργότερα, στον 23ο γύρο ο Χάμιλτον πλησίασε τον Λεκλέρ στο δεύτερο σικέιν, αυτό της Roggia, αλλά ο Καρλέτο αμύνθηκε σκληρά οδηγώντας τον Άγγλο στην έξοδο. Στον 36ο γύρο ο Καρλέτο είχε ένα μικρό μπλοκάρισμα στην είσοδο του πρώτου σικέιν (“Goodyear”), και πήγε ευθεία διατηρώντας το προβάδισμα, αλλά για μια φορά οι έφοροι χαρίστηκαν στη Ferrari, και αγνόησαν το συμβάν…
Ο Χάμιλτον ξεκίνησε να χάνει τα λάστιχά του και στον 42ο γύρο, ενώ τον πλησίαζε ο τρίτος Μπότας με πολύ πιο φρέσκα κίτρινα-μεσαία ελαστικά, έσπασε στην πίεση κάνοντας ένα μπλοκάρισμα στην είσοδο του Goodyear και χάνοντας έτσι τη δεύτερη θέση από τον Μπότας.
Ήταν η σειρά του Φινλανδού να ασκήσει πίεση στον Καρλέτο, αλλά κι αυτός είχε ένα μπλοκάρισμα στο γνωστό σημείο και δεν κατάφερε κάτι...
Κατά τα άλλα, ο Φέτελ έκανε ένα ακόμη λάθος και τερμάτισε 13ος, η Renault διακρίθηκε με ένα 4-5 των Ρικιάρντο και Χούλκενμπεργκ, ο Αλμπόν ήταν έκτος, έβδομος παρότι ξεκινούσε πίσω ο εξαιρετικός για μια ακόμη φορά Πέρεζ, που κράτησε πίσω του τον επερχόμενο Φερστάπεν, ενώ τη 10άδα συμπλήρωσαν οι Τζιοβινάτσι με Alfa Romeo και Νόρις με McLaren Renault…
Έπεται συνέχεια σε δύο βδομάδες στη Σιγκαπούρη με τον σπεσιαλίστα του απωανατολικού σιρκουί Φέτελ να επιδιώκει μανιασμένα ανάκαμψη...
Retro Grand Prix: Η περιγραφή και το παρασκήνιο του προηγούμενου αγώνα στο Σπα Φρανκοσάν:
Μεγαλειώδης Λεκλέρ Συμβολική νίκη της Ferrari στο Σπα
Ήταν μια συγκινητική νίκη. Ο μεγαλειώδης Σαρλ Λεκλέρ κράτησε πίσω του τον Χάμιλτον για ένα δευτερόλεπτο και αφιέρωσε τη νίκη στον αδικοχαμένο φίλο του Αντουάν Ιμπέρ που δυστυχώς χάσαμε σε αγώνα της F2 το Σάββατο...
Σπύρος Πέττας
Η φετινή σεζόν της Ferrari έχει πολλά κοινά σημεία με μια άλλη σημαδιακή χρονιά της Scuderia, εν έτει 1994. Και τότε οι ferraristi διέθεταν τον πιο ισχυρό κινητήρα, τον V12 των 3,5 λίτρων των Κλαούντιο Λομπάρντι και Οζάμου Γκότο να αποδίδει τότε 858 ίππους στις 17.000 σ.α.λ. βγάζοντας έναν μεγαλειώδη ήχο – ένα μεταλλικό ουρλιαχτό... Και τότε η πανέμορφη 412 Τ1 των Τζον Μπάρναρντ και κατόπιν Γκούσταβ Μπρούνερ απέδιδε πολύ λίγο αεροδυναμικό φορτίο και πέταγε στις ευθείες και είχε κυριαρχήσει στο μακρύ τότε Χόκενχαϊμ, στη Μόντσα, ενώ στο Σπα, προτού εγκαταλείψει από κινητήρα, ο μεγάλος Ζαν Αλεζί, κυνηγούσε λυσσαλέα τον επίσης πολύ μεγάλο Μίκαελ Σουμάχερ με την Benetton Ford…
Αυτή τη φορά η θεά τύχη χαμογέλασε στους φεραρικούς και ο Λεκλέρ απέσπασε μια πολύ μεγάλη νίκη ακόμη και με αυτά τα λάστιχα, που γεννήθηκαν για να ικανοποιούν όλες τις ανάγκες της ιπτάμενης Mercedes W10…
Ο Χάμιλτον κατά τα καθιερωμένα και συνήθη, πίεσε τρομερά, αλλά ο Λεκλέρ με θαυμαστή αυτοκυριαρχία τον κράτησε πίσω του.
Στην εκκίνηση ο Χάμιλτον πέρασε τον δεύτερο Φέτελ, ενώ πιο πίσω οι Ράικονεν και Φερστάπεν (που ξεκίνησε για μια ακόμη φορά χάλια, ελέω προβλημάτων με τον συμπλέκτη) είχαν μια επαφή στην πρώτη στροφή La Source (αγωνιστικό συμβάν). Ο Φινλανδός σπεσιαλίστας του Σπα έπεσε πολύ πίσω, ενώ από την επαφή έσπασε η ράβδος του τιμονιού του Φερστάπεν και βγήκε μπλοκάροντας στην Eau Rouge απογοητεύοντας τους δεκάδες χιλιάδες Ολλανδούς που πετάχτηκαν στις Αρδένες για να πανηγυρίσουν για το είδωλό τους...
Μετά την αποχώρηση του Safety Car από την πίστα, ο Φέτελ, που στο μεταξύ είχε προσπεράσει όπως και πέρσι μαγικά τον Χάμιλτον από την εξωτερική στη Le Combes (πραγματική... μοτερούκλα αυτή της Ferrari με την εξέλιξη του διπολικού ERS – αποδίδει 1.080+ άλογα...) επιχείρησε να κρατηθεί κοντά στον επικεφαλής Λεκλέρ και μπλόκαρε άσχημα στην Eau Rouge. Περί τον 15ο γύρο οι της Mercedes έκαναν το κλασικό τους τρικ βγαίνοντας στα πιτς προσποιούμενοι ότι περίμεναν μονοθέσιο για πιτ στοπ, και οι της Ferrari δεν είναι ότι τσίμπησαν τόσο, όπως είχε συμβεί στη Μόντσα το 2018 – ήταν ότι τα κόκκινα λάστιχα του Φέτελ δεν είχαν “ψωμί”.
Μετά τα πιτ στοπ των πρωτοπόρων ο Φέτελ πέρασε μπροστά, αλλά ο Λεκλέρ τον έφτασε και τον ππέρασε σχετικά γρήγορα. “Μόλις κατάλαβα ότι η νίκη είχε χαθεί έπαιξα για την ομάδα, και τα κατάφερα” παραδέχθηκε ο τετράκις Champ, που καθυστέρησε τον Χάμιλτον και αυτή η καθυστέρηση υπήρξε κρίσιμη για την κόκκινη νίκη, όπως είχε συμβεί και με τον Ράικονεν στην τελευταία φεραρική νίκη στο Ώστιν το 2018...
Αυτή ήταν η συνολικά 236η νίκη της Ferrari (που φόρτωσε πολύ την εμπρόσθια αεροτομή για να μειωθούν τα φαινόμενα υποστροφής, με συνέπεια όμως το πίσω μέρος να γίνει ασταθές και να το πληρώσει ο Φέτελ), η 14ή της στο Σπα και 18η στο Βέλγιο καθώς έχει νικήσει και 4 φορές στο Ζόλντερ και φυσικά η πρώτη του... “Καρλέτο”, όπως τον αποκαλούν χαϊδευτικά στο Μαρανέλο, Λεκλέρ.
Αξιοσημείωτη η 5η θέση του Αλμπόν και η 6η του σπουδαίου Πέρεζ που ανανέωσε για 3 χρόνια με τη Racing Point.
Το “ντέρμπι” θα συνεχιστεί σε έναν άλλο “ναό της ταχύτητας” σε μια βδομάδα στη Μόντσα...
- Written by Σπύρος Πέττας
Προεπισκόπηση του σίγουρα συναρπαστικού Grand Prix Βελγίου και απόηχος του επίσης συναρπαστικού Grand Prix Ουγγαρίας, όπου ο Χάμιλτον ξέσκισε τον Φερστάπεν...
Σπύρος Πέττας
Η επίδοση του Χάμιλτον στο Χουνγκαρόρινγκ θύμισε πολύ τον αντίστοιχο άθλο του Μίκαελ Σουμάχερ στην ίδια πίστα με τη Ferrari, κόντρα στις πανίσχυρες McLaren Mercedes των Χάκινεν και Κούλθαρντ, οι τελευταίες με λάστιχα Bridgestone (Goodyear τότε για τη Ferrari) το 1998...
Τότε ο μεγάλος Γερμανός (του οποίου η υγεία έχει βελτιωθεί λίγο καθώς έχει αρχίσει και καταλαβαίνει λιγάκι) είχε νικήσει με τρία πιτ στοπ (με αλλαγή ελαστικών και ανεφοδιασμό όπως επέτρεπαν οι κανονισμοί τότε), έναντι των δύο πιτ στοπ των αντιπάλων του, και είχε κάνει 17 συνεχόμενους γύρους σε ρυθμό κατατακτηρίων.
- Written by Σπύρος Πέττας
Ήταν μια συγκινητική νίκη. Ο μεγαλειώδης Σαρλ Λεκλέρ κράτησε πίσω του τον Χάμιλτον για ένα δευτερόλεπτο και αφιέρωσε τη νίκη στον αδικοχαμένο φίλο του Αντουάν Ιμπέρ που δυστυχώς χάσαμε σε αγώνα της F2 το Σάββατο...
Η φετινή σεζόν της Ferrari έχει πολλά κοινά σημεία με μια άλλη σημαδιακή χρονιά της Scuderia, εν έτει 1994. Και τότε οι ferraristi διέθεταν τον πιο ισχυρό κινητήρα, τον V12 των 3,5 λίτρων των Κλαούντιο Λομπάρντι και Οζάμου Γκότο να αποδίδει τότε 858 ίππους στις 17.000 σ.α.λ. βγάζοντας έναν μεγαλειώδη ήχο – ένα μεταλλικό ουρλιαχτό... Και τότε η πανέμορφη 412 Τ1 των Τζον Μπάρναρντ και κατόπιν Γκούσταβ Μπρούνερ απέδιδε πολύ λίγο αεροδυναμικό φορτίο και πέταγε στις ευθείες και είχε κυριαρχήσει στο μακρύ τότε Χόκενχαϊμ, στη Μόντσα, ενώ στο Σπα, προτού εγκαταλείψει από κινητήρα, ο μεγάλος Ζαν Αλεζί, κυνηγούσε λυσσαλέα τον επίσης πολύ μεγάλο Μίκαελ Σουμάχερ με την Benetton Ford…
- Written by Σπύρος Πέττας
Εξιλέωση για τον Σεμπάστιαν Φέτελ στο Χόκενχαϊμ, εκπληκτική ώριμη επίδοση από τον Μαξ Φερστάπεν, εξευτελισμός της Mercedes και του Χάμιλτον και μεγάλο κρίμα για τον Λεκλέρ...
Σπύρος Πέττας
Κακά τα ψέματα... Αν ο αγώνας ήταν στεγνός η Ferrari θα τερμάτιζε τουλάχιστον 1-3 για να μην πούμε 1-2... Ο Φέτελ με πάνω από 10 προσπεράσματα κέρδισε... 18 θέσεις για να τερματίσει σε μια λαμπρή δεύτερη θέση (πήγε τη διαφορά από τον Λεκλέρ στους 21 βαθμούς και σίγουρα η ψυχολογία του θα ανέβηκε πολύ), ενώ ο Λεκλέρ έκανε ένα λάθος από το οποίο θα ανακάμψει σύντομα...
Εκπληκτικός ο για δεύτερη φορά φέτος νικητής Φερστάπεν, δείχνει να έχει ωριμάσει. Οδήγησε με σύνεση και κατέκτησε μια δίκαιη νίκη και τώρα πάει στην Ουγγαρία ως grand favori λόγω του πολύ κοντού μεταξονίου της Red Bull και της πολύ καλής αεροδυναμικής που έχει προσεγγίσει η Red Bull.