Το νέο βαρύτατα τροποποιημένο αεροδυναμικό πακέτο και οι αλλαγές στο set up που έγιναν Σάββατο πρωί λειτούργησαν άψογα και ο Σεμπάστιαν Φέτελ με ένα τρομακτικό undercut 3,9 δευτερολέπτων επέστρεψε στις νίκες έπειτα από πάνω από ένα χρόνο. Ο άτυχος Σαρλ Λεκλέρ με τη δεύτερη θέση ολοκλήρωσε το θρίαμβο της Ferrari…
Πολύς λόγος έγινε για το άντερκατ του Φέτελ και το πώς τον ευνόησε και πολλοί κριτίκαραν τη Ferrari για το ότι χαντάκωσε τον τότε επικεφαλής Λεκλέρ που είχε ελέγξει τον αγώνα από την pole position. Αλλά η αλήθεια είναι μεν ότι είναι σίγουρα κρίμα για τον Καρλέτο να χάνει μια σίγουρη νίκη καθώς μέχρι τότε τα είχε κάνει όλα σωστά, αλλά από την άλλη πλευρά το άντερκατ του Φέτελ είχε μεγάλη βάση καθώς έπρεπε να προστατευτεί από το... άντερκατ του Φερστάπεν που θα του έκλεβε τη δεύτερη θέση. Από εκεί και πέρα ο Γερμανός four times champ, έδειξε πόσο το ήθελε κερδίζοντας στον out lap 3,9 ολόκληρα δευτερόλεπτα και εκεί κρίθηκε ουσιαστικά η νίκη.
Το αεροδυναμικό πακέτο
Ότι και να λένε πολύ επιτυχημένο. Στόχος ήταν να επιταχυνθεί η αεροδυναμική ροή αυξάνοντας το φορτίο, κυρίως στον εμπρόσθιο άξονα. Γι'αυτό άλλαξε η εμπρόσθια αεροτομή (πιο φορτωμένη) και οι συνδέσεις του ρύγχους με την αεροτομή χωρίς πλέον γρίλιες, και νέο ήταν το δάπεδο με διαφορετικά slots, πτερύγια και λοιπά σχέδια, το ακροφύσιο - διαχύτης, προκειμένου να ανταπεξέλθει στην αυξημένη αεροδυναμική ροή, ενώ τελείως νέα ήταν και η πίσω αεροτομή σχεδιασμένη από το μηδέν. Ειδοποιός διαφορά τα χυτά μικρά σε μήκος πτερύγια κάτω από το ρύγχος που μοιάζουν με κάπα (cape) στα οποία επιτυχημένη πρωτοπόρος είναι η Mercedes ήδη από τη Βαρκελώνη του 2017... Με το αυξημένο φορτίο εξαλοίφθηκε η υποστροφή στις εισόδους των στροφών και δούλεψαν καλύτερα και τα λάστιχα. Μένει να δούμε αν κάτι τέτοιο θα γίνει και στο Σότσι με τις κατά μια κλίμακα σκληρότερες επιλογές των C2, C3, C4 γομών...
Από'κει και πέρα, έπειτα από μια αποτυχημένη Παρασκευή, οι της Ferrari στην πίστα και στο Μαρανέλο ξενύχτησαν βάζοντας στον εξομοιωτή τις αλλαγές στο set up και είδαν ότι κέρδισαν 6 δέκατα του δλ. Και κάτι τέτοιο επιβεβαιώθηκε και στην πίστα.
Μένει να δούμε αν αυτή η φόρμα θα συνεχιστεί και στην ολισθιρή άσφαλτο του Σότσι...
Retro Grand Prix: Η περιγραφή της επικής επικράτησης του Λεκλέρ στη Μόντσα
Συγκλονιστικός Λεκλέρ Επική νίκη της Ferrari στη Μόντσα...
Όλοι τους και μόνος του... Ένας Σαρλ “Καρλέτο” Λεκλέρ από άλλον πλανήτη άντεξε στην ασφυκτική πίεση των δύο Mercedes σε όλη τη διάρκεια του αγώνα και κατέκτησε μια επική νίκη στη Μόντσα διδάσκοντας τεχνική και ήθος...
Σπύρος Πέττας
Δεν θα ήταν υπερβολή να γράψουμε ότι η νίκη του Λεκλέρ στη Μόντσα, υπό ασφυκτική πίεση από τις δύο Mercedes του Χάμιλτον εν αρχή και στη συνέχεια του Μπότας, θύμισε την επικράτηση του Ζιλ Βιλνέβ στη Χαράμα το 1981 όταν είχε κρατήσει πίσω του πέντε πιο γρήγορα μονοθέσια μόνο και μόνο επειδή διέθετε λίγο μεγαλύτερη τελική ταχύτητα στην ευθεία – μια τακτική νίκη που σύμφωνα με τη γυναίκα του Ζιλ, τη Ζοάν, του είχε δώσει τη μεγαλύτερη ικανοποίηση.
Και όπως δήλωσε ο Λεκλέρ, που ευχαρίστησε όλους τους δεκάδες χιλιάδες στο σύνολο τιφόζι (με πιο φανατικό απ'όλους τον γιο του Έντζο Φεράρι, τον Πιέρο, και τον... Λάπο Έλκαν), αν είναι να πάρει κανείς μια νίκη με τη Ferrari αυτή είναι στη Μόντσα. Και όπως μας είχε διατρανώσει ο Ζαν Αλεζί, μια νίκη με τη Ferrari αξίζει όσο δύο πρωταθλήματα...
Αυτή συγκεκριμένα, ήταν η 237η συνολικά νίκη της Ferrari, η δεύτερη και μάλιστα συνεχόμενη του Λεκλέρ και μάλιστα εντός μιας εβδομάδας, η 19η της Ferrari συνολικά στη Μόντσα και η πρώτη έπειτα από 9 ολόκληρα χρόνια ατυχίας, κυριαρχίας της Mercedes από το 2014, και την τελευταία νίκη του Αλόνζο με τη Ferrari F10, το 2010...
Η εξέλιξη
Στην εκκίνηση ο Λεκλέρ δεν ξεκίνησε τόσο καλά όσο ο Χάμιλτον, αλλά κράτησε την πρώτη θέση, με τον Άγγλο να αμύνεται του τρίτου Μπότας στο πρώτο σικέιν (“Goodyear”). Στο πέσιμο στα φρένα ο Χούλκενμπεργκ έκλεψε προσωρινά την τέταρτη θέση από τον Φέτελ, αλλά στην ακόλουθη κεντρική ευθεία ο Φέτελ πέρασε με άνεση.
Ο Λεκλέρ, εκμεταλλευόμενος την πολύ χαμηλή οπισθέλκουσα της Ferrari και τον νέο Spec 3 κινητήρα με τους περίπου 1.100 ίππους έδειχνε να ελέγχει τον αγώνα, καθώς η Ferrari θυσίασε απόλυτη επίδοση (περίπου 7 δέκατα!) για έναν καλύτερο ρυθμό αγώνα και καλύτερη αξιοποίηση ελαστικών με πιο μαλακές αναρτήσεις...
Οι της Mercedes έκαναν το κλασικό ποταπό στρατήγημά τους βγαίνοντας στα πιτς με τα hard ελαστικά πριν την κανονική ώρα των πιτ στοπ, αλλά οι της Ferrari δεν “τσίμπησαν” και δεν τους ακολούθησαν. Πρώτος στα πιτς μπήκε ο Χάμιλτον στον 20ό γύρο για να βάλει την κίτρινη – μέση γόμα, και ακολούθησε ο Λεκλέρ στον 21ο γύρο για να βάλει τα άσπρα – hard ελαστικά, μια έξυπνη επιλογή του παρεξηγημένου στρατηγού της Ferrari Ινιάκι Ρουέντα (που έφερε από τη Red Bull το 2015 στη Ferrari ο Φέτελ), ώστε να μην έχει πρόβλημα με τη φθορά ο επικεφαλής Μονεγάσκος...
Δύο γύρους αργότερα, στον 23ο γύρο ο Χάμιλτον πλησίασε τον Λεκλέρ στο δεύτερο σικέιν, αυτό της Roggia, αλλά ο Καρλέτο αμύνθηκε σκληρά οδηγώντας τον Άγγλο στην έξοδο. Στον 36ο γύρο ο Καρλέτο είχε ένα μικρό μπλοκάρισμα στην είσοδο του πρώτου σικέιν (“Goodyear”), και πήγε ευθεία διατηρώντας το προβάδισμα, αλλά για μια φορά οι έφοροι χαρίστηκαν στη Ferrari, και αγνόησαν το συμβάν…
Ο Χάμιλτον ξεκίνησε να χάνει τα λάστιχά του και στον 42ο γύρο, ενώ τον πλησίαζε ο τρίτος Μπότας με πολύ πιο φρέσκα κίτρινα-μεσαία ελαστικά, έσπασε στην πίεση κάνοντας ένα μπλοκάρισμα στην είσοδο του Goodyear και χάνοντας έτσι τη δεύτερη θέση από τον Μπότας.
Ήταν η σειρά του Φινλανδού να ασκήσει πίεση στον Καρλέτο, αλλά κι αυτός είχε ένα μπλοκάρισμα στο γνωστό σημείο και δεν κατάφερε κάτι...
Κατά τα άλλα, ο Φέτελ έκανε ένα ακόμη λάθος και τερμάτισε 13ος, η Renault διακρίθηκε με ένα 4-5 των Ρικιάρντο και Χούλκενμπεργκ, ο Αλμπόν ήταν έκτος, έβδομος παρότι ξεκινούσε πίσω ο εξαιρετικός για μια ακόμη φορά Πέρεζ, που κράτησε πίσω του τον επερχόμενο Φερστάπεν, ενώ τη 10άδα συμπλήρωσαν οι Τζιοβινάτσι με Alfa Romeo και Νόρις με McLaren Renault…
Έπεται συνέχεια σε δύο βδομάδες στη Σιγκαπούρη με τον σπεσιαλίστα του απωανατολικού σιρκουί Φέτελ να επιδιώκει μανιασμένα ανάκαμψη...